Kunta Kinte original: Bahaya persoal kuota Bumiputera
2010/08/20
MINGGU ini Kunta Kinte nak ulas sikit mengenai bahas kuota Bumiputera dalam Dasar Ekonomi Baru yang dicetus oleh Persatuan Cina Malaysia (MCA).
Sedikit sebanyak, bahas ini kena mengena dengan dakwaan Mufti Perak, Tan Sri Harrussani Zakaria, berkenaan adanya pihak politik yang hendak pinda Perlembagaan untuk hapus hak istimewa orang Melayu dan kedudukan agama Islam.
Click Here
Nampaknya, dalam keadaan politik negara kita yang bergelora ini, kedua-dua perkara itu saling kait mengait dan ada kena mengena dengan pendapat kononnya politik orang Melayu lemah.
Tapi mula-mula sekali Kunta Kinte nak kata, kalau lepas 20 tahun DEB tamat kita masih bahas, ertinya DEB dah jadi darah daging dan sebahagian daripada minda kita. Baguslah kalau macam tu sebab kita pun tak mahu rakyat jelata kita lupa sejarah dan yang muda-muda pula tak tahu sejarah.
Kunta Kinte tak ada masalah dengan bahas ini. Kalau MCA, DAP atau PKR kata orang bukan Bumiputera tak suka dengan kuota DEB, Kunta Kinte boleh faham pasal orang Bumiputera pun ramai yang tak puas hati dengan kuota DEB.
Mereka tanya pasal apa 30 peratus bukan 60 peratus mengikut nisbah penduduk negara kita ini?
Bukan itu saja. Lepas 40 tahun kuota DEB diperkenal, hasil yang Bumiputera dapat tak sampai banyak itu, sebaliknya apa yang bukan Bumiputera capai lebih besar. Malah lebih daripada kuota yang dibagi kepada mereka.
Kepada Kunta Kintelah, kita buatlah apa pun dasar, model atau transformasi, kalau masalah berat sebelah antara Bumiputera dengan bukan Bumiputera ini tak diatasi, keadilan tidak tercapai.
Kalau diikut cakap orang yang tamak haloba, tak kiralah bangsa atau kaum apa, sudah-sudahnya nanti kaum majoriti Bumiputera akan lebih jauh tercicir dalam arus pembangunan negara.
Sekiranya keadaan macam ini terjadi, lama kelamaan kesabaran dan toleransi mereka akan luntur. Yang ini semua bangsa kena ingat.
Maaf cakaplah kalau Kunta Kinte kata, bahas Melayu-Cina, Melayu-bukan Melayu dan Bumiputera-bukan Bumiputera sekarang ni dah mula nampak macam masa kempen Pilihan Raya Umum 1969.
Kunta Kinte tahulah pasal masa tu Kunta Kinte dah berumur 22 tahun dan dah terbabit dengan politik di kampung Kunta Kinte.
Tapi masa tu, PAS lawan UMNO. Sakan punya lawan. PAS kata siapa sokong UMNO kafir sebab UMNO kerjasama dengan orang kafir.
MCA pula dihentam oleh DAP dan Gerakan kononnya tak bela nasib orang Cina. Masa tu, Gerakan parti pembangkang.
Tapi lepas pertumpahan darah 13 Mei, PAS dan Gerakan sertai UMNO, MCA, MIC dan parti-parti kerajaan di Sarawak dan Sabah tubuh Barisan Nasional (BN). Kemudian pada 1977, Allahyarham Tun Hussein Onn pecat PAS daripada BN.
Sekarang, PAS dah berubah. Kerjasama dengan bukan Islam tak jadi kafir lagi. Bukan apa, tapi sebab PAS sendiri dah kerjasama dengan orang bukan Islam dalam DAP dan PKR. Sebaliknya yang dok pertikai kuota Bumiputera sekarang adalah MCA, parti BN sendiri.
Malah, Presiden MCA, Datuk Seri Dr Chua Soi Lek dilaporkan berkata, partinya tak takut berkongsi pandangan dengan DAP dalam perkara yang boleh bawa keuntungan kepada masyarakat Cina.
Kunta Kinte faham. Memang dari dulu pun macam tu. Parti-parti Cina, tak kira parti kerajaan atau pembangkang, mereka fikir cara yang sama dan dengan tujuan yang sama mengenai kepentingan kaum mereka. Mereka berbeza ideologi, tapi tujuan mereka sama.
Pasal itulah Kunta Kinte kata orang Melayu dan orang Islam jangan taksub sangat dengan politik parti sampai pecah-belah, jadi lemah dan diperalatkan.
Kunta Kinte rasa tak ada salahnya orang Melayu, Orang Asli dan kaum-kaum Bumiputera Sarawak dan Sabah tuntut kuota ekonomi dinaikkan sebab bilangan mereka semakin ramai sedangkan nisbah kaum lain makin kurang pasal mereka tak mahu banyak anak dan ramai pula berhijrah ke negara lain.
Mengenai dakwaan Mufti Perak, Kunta Kinte tak hairan langsung. Ia masuk akal. Cuma boleh atau tak boleh berlaku saja. Itu saja.
Mana-mana pihak atau parti yang ada majoriti dua pertiga dalam Parlimen boleh pinda Perlembagaan. Jadi, kalau ada mana-mana pihak atau parti yang ada majoriti dua pertiga dalam Parlimen pada masa depan dan hendak pinda Perlembagaan untuk buang hak istimewa orang Melayu dan Bumiputera serta hapuskan Islam sebagai agama rasmi, mereka boleh buat.
Perang besar atau gaduh besar, itu cerita lain. Ikut dasar dan prinsip demokrasi yang kita amalkan melalui pilihan raya, siapa yang ada sokongan boleh pinda Perlembagaan dan apa-apa saja.
Kita pilih wakil kita ke Parlimen dan Dewan Undangan Negeri. Ertinya kita bagi kuasa kepada mereka buat undang-undang. Jadi, kalau mereka nak pinda Perlembagaan, itu hak mereka.
Kalau pada masa itu kita tak setuju, ternganga sajalah. Kena tunggu pilihan raya baru boleh buang mereka. Tapi pada masa itu, nasi mungkin dah tumpah ke tanah. Kalau setakat jadi bubur, boleh makan lagi. Fikir-fikirkanlah.
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/KuntaKinteoriginal_BahayapersoalkuotaBumiputera/Article)
Showing posts with label kunta kinte. Show all posts
Showing posts with label kunta kinte. Show all posts
Friday, August 20, 2010
Friday, July 2, 2010
Kunta Kinte: Peniaga Melayu perlu pengeras
Kunta Kinte: Peniaga Melayu perlu pengeras
2010/07/02
1.0 MINGGU ini, Kunta Kinte nak cakap sikit lagi pasal perniagaan Bumiputera. Mula-mula sekali, Kunta Kinte nak bangkang anggapan bangsa Melayu dan kaum Bumiputera bukan bangsa perniagaan.
2.0 Anggapan ini adalah kesan dasar pecah dan perintah penjajah Inggeris. Inggeris dan bangsa penjajah Eropah lain datang ke rantau kita ini kerana perniagaan.
3.0 Siapakah yang berniaga di rantau ini kalau bukan suku kaum Melayu Nusantara? Lama sebelum penjajah Barat muncul di dunia Melayu, orang Melayu sudah berniaga dengan orang Arab, India dan China.
4.0 Apabila Laksamana China, Cheng Ho atau Zheng He atau Haji Mahmud Shams melayari Laut China Selatan dan Lautan Hindi antara tahun 1405 dan 1433 dia singgah lima kali di Melaka.
5.0 Apa pasal sampai lima kali? Pasal dia dapati pelabuhan-pelabuhan Nusantara, khasnya Melaka, sarat dengan pedagang Melayu, India dan Arab.
6.0 Malah dicatatkan dalam laporan pelayarannya yang wanita Melayu memainkan peranan penting sebagai pedagang dan perantara dalam urusan perniagaan.
7.0 Tapi apabila Inggeris mula bertapak di Semenanjung Tanah Melayu, pegawai tadbir dan penulisnya mula mencipta mitos ‘the lazy Malays’ (Melayu malas), sama ada kerana naif atau berniat jahat.
8.0 Malangnya, kelicikan Inggeris membuat dakyah melalui penulisan dan pengisahan, ramai orang Melayu percaya kepada mitos Melayu malas ini dan orang Melayu hanya boleh bertani dan makan gaji.
9.0 Ini langsung tidak benar. Tapi kerana kesan dakyah yang sangat dalam ini, sampai hari ini pun ada lagi orang Melayu yang curiga kepada bangsa sendiri.
10.0 Kalau kita tengok balik sejarah, kita dapati lepas Perang Dunia Kedua dan sebelum Merdeka, ramai orang Melayu berniaga bagi mengisi ruang yang dikosongkan oleh orang Cina. Orang Cina bercempera masa penjajahan Jepun dan sekali lagi apabila Inggeris isytihar Darurat pada 1948.
11.0 Banyak perniagaan Cina terjejas pada zaman Jepun dan bila jadi darurat komunis, banyak kedai Cina di pedalaman ditutup kerana pemiliknya dipindahkan ke kampung-kampung baru.
12.0 Masa itu, bukan saja peniaga Melayu cergas, syarikat kerjasama Melayu pun banyak. Ada kilang beras Melayu, kilang papan Melayu, percetakan Melayu dan toko-toko buku Melayu.
13.0 Tapi orang Melayu dari dulu lagi kurang modal. Jadi bila orang Cina dengan modal yang lebih besar bina balik perniagaan mereka lepas merdeka, mulalah perniagaan Melayu merosot kerana tak mampu bersaing.
14.0 Dasar Ekonomi Baru bagi sikit anjakan kepada masyarakat perniagaan dan perindustrian Melayu, tapi tetap tidak cukup kuat untuk berlawan dengan Cina.
15.0 Jadi, walaupun bilangan peniaga Melayu bertambah, tapi nisbah mereka jauh tertinggal daripada peniaga Cina. Malah dengan orang India pun kalah. Minat berniaga merosot bila peluang makan gaji dengan swasta meningkat mulai 1960-an hasil Rancangan Pembangunan Luar Bandar dan dasar menggalakkan perindustrian.
Orang Melayu suka kepada idea lebih senang dan lebih selamat makan gaji dengan kerajaan dan di kilang daripada jadi peniaga.
16.0 Tapi ini tak bermakna orang Melayu tak berminat berniaga. Mereka berminat dan boleh berniaga. Ramai anggota generasi muda Melayu yang berminat berniaga atau sudah pun masuk bidang itu.
17.0 Tapi kalau diharapkan mereka berlawan peniaga Cina dengan tak ada bantuan, Kunta Kinte rasa sampai bila-bila pun peniaga Melayu akan jadi peniaga kelas dua dan peniaga cukup makan saja.
18.0 Majoriti peniaga yang jadi anggota atau diwakili oleh Dewan Perniagaan Melayu adalah orang miskin yang dapat untung RM1,500 hingga RM2,500 sebulan. Inilah nasib majoriti Melayu yang berniaga.
19.0 Pasal itulah mereka sangat perlukan suntikan semangat dan tempat berlindung macam MARA dan Kementerian Pembangunan Usahawan dan Koperasi.
20.0 Bukan pasal semua dapat bantuan daripada MARA atau Kementerian Pembangunan Usahawan dan Koperasi, tapi pasal agensi macam inilah yang jadi ‘pengeras’ masyarakat perniagaan dan perindustrian Bumiputera (MPPB).
21.0 Lagi teruklah MPPB kalau dasar utama syarikat berkaitan kerajaan (GLC) adalah buat keuntungan maksimum hingga sanggup berlawan dan bunuh peniaga dan pengusaha Melayu/Bumiputera.
22.0 Dah pun berlaku. Banyak kontrak dan projek yang dulu dibahagi-bahagikan kepada usahawan Bumiputera sekarang dibolot dan dimonopoli oleh GLC.
23.0 Merekalah kontraktor utama dan mereka jugalah subkontraktor. Merekalah pemaju utama dan mereka jugalah kontraktor. Jadi macam mana usahawan Bumiputera nak bersaing dan maju.
24.0 Sekali lagi Kunta Kinte pinjam ungkap ikonik pelawak Nabil, ‘lu fikirlah
sendiri’
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/KuntaKinte_PeniagaMelayuperlupengeras/Article)
2010/07/02
1.0 MINGGU ini, Kunta Kinte nak cakap sikit lagi pasal perniagaan Bumiputera. Mula-mula sekali, Kunta Kinte nak bangkang anggapan bangsa Melayu dan kaum Bumiputera bukan bangsa perniagaan.
2.0 Anggapan ini adalah kesan dasar pecah dan perintah penjajah Inggeris. Inggeris dan bangsa penjajah Eropah lain datang ke rantau kita ini kerana perniagaan.
3.0 Siapakah yang berniaga di rantau ini kalau bukan suku kaum Melayu Nusantara? Lama sebelum penjajah Barat muncul di dunia Melayu, orang Melayu sudah berniaga dengan orang Arab, India dan China.
4.0 Apabila Laksamana China, Cheng Ho atau Zheng He atau Haji Mahmud Shams melayari Laut China Selatan dan Lautan Hindi antara tahun 1405 dan 1433 dia singgah lima kali di Melaka.
5.0 Apa pasal sampai lima kali? Pasal dia dapati pelabuhan-pelabuhan Nusantara, khasnya Melaka, sarat dengan pedagang Melayu, India dan Arab.
6.0 Malah dicatatkan dalam laporan pelayarannya yang wanita Melayu memainkan peranan penting sebagai pedagang dan perantara dalam urusan perniagaan.
7.0 Tapi apabila Inggeris mula bertapak di Semenanjung Tanah Melayu, pegawai tadbir dan penulisnya mula mencipta mitos ‘the lazy Malays’ (Melayu malas), sama ada kerana naif atau berniat jahat.
8.0 Malangnya, kelicikan Inggeris membuat dakyah melalui penulisan dan pengisahan, ramai orang Melayu percaya kepada mitos Melayu malas ini dan orang Melayu hanya boleh bertani dan makan gaji.
9.0 Ini langsung tidak benar. Tapi kerana kesan dakyah yang sangat dalam ini, sampai hari ini pun ada lagi orang Melayu yang curiga kepada bangsa sendiri.
10.0 Kalau kita tengok balik sejarah, kita dapati lepas Perang Dunia Kedua dan sebelum Merdeka, ramai orang Melayu berniaga bagi mengisi ruang yang dikosongkan oleh orang Cina. Orang Cina bercempera masa penjajahan Jepun dan sekali lagi apabila Inggeris isytihar Darurat pada 1948.
11.0 Banyak perniagaan Cina terjejas pada zaman Jepun dan bila jadi darurat komunis, banyak kedai Cina di pedalaman ditutup kerana pemiliknya dipindahkan ke kampung-kampung baru.
12.0 Masa itu, bukan saja peniaga Melayu cergas, syarikat kerjasama Melayu pun banyak. Ada kilang beras Melayu, kilang papan Melayu, percetakan Melayu dan toko-toko buku Melayu.
13.0 Tapi orang Melayu dari dulu lagi kurang modal. Jadi bila orang Cina dengan modal yang lebih besar bina balik perniagaan mereka lepas merdeka, mulalah perniagaan Melayu merosot kerana tak mampu bersaing.
14.0 Dasar Ekonomi Baru bagi sikit anjakan kepada masyarakat perniagaan dan perindustrian Melayu, tapi tetap tidak cukup kuat untuk berlawan dengan Cina.
15.0 Jadi, walaupun bilangan peniaga Melayu bertambah, tapi nisbah mereka jauh tertinggal daripada peniaga Cina. Malah dengan orang India pun kalah. Minat berniaga merosot bila peluang makan gaji dengan swasta meningkat mulai 1960-an hasil Rancangan Pembangunan Luar Bandar dan dasar menggalakkan perindustrian.
Orang Melayu suka kepada idea lebih senang dan lebih selamat makan gaji dengan kerajaan dan di kilang daripada jadi peniaga.
16.0 Tapi ini tak bermakna orang Melayu tak berminat berniaga. Mereka berminat dan boleh berniaga. Ramai anggota generasi muda Melayu yang berminat berniaga atau sudah pun masuk bidang itu.
17.0 Tapi kalau diharapkan mereka berlawan peniaga Cina dengan tak ada bantuan, Kunta Kinte rasa sampai bila-bila pun peniaga Melayu akan jadi peniaga kelas dua dan peniaga cukup makan saja.
18.0 Majoriti peniaga yang jadi anggota atau diwakili oleh Dewan Perniagaan Melayu adalah orang miskin yang dapat untung RM1,500 hingga RM2,500 sebulan. Inilah nasib majoriti Melayu yang berniaga.
19.0 Pasal itulah mereka sangat perlukan suntikan semangat dan tempat berlindung macam MARA dan Kementerian Pembangunan Usahawan dan Koperasi.
20.0 Bukan pasal semua dapat bantuan daripada MARA atau Kementerian Pembangunan Usahawan dan Koperasi, tapi pasal agensi macam inilah yang jadi ‘pengeras’ masyarakat perniagaan dan perindustrian Bumiputera (MPPB).
21.0 Lagi teruklah MPPB kalau dasar utama syarikat berkaitan kerajaan (GLC) adalah buat keuntungan maksimum hingga sanggup berlawan dan bunuh peniaga dan pengusaha Melayu/Bumiputera.
22.0 Dah pun berlaku. Banyak kontrak dan projek yang dulu dibahagi-bahagikan kepada usahawan Bumiputera sekarang dibolot dan dimonopoli oleh GLC.
23.0 Merekalah kontraktor utama dan mereka jugalah subkontraktor. Merekalah pemaju utama dan mereka jugalah kontraktor. Jadi macam mana usahawan Bumiputera nak bersaing dan maju.
24.0 Sekali lagi Kunta Kinte pinjam ungkap ikonik pelawak Nabil, ‘lu fikirlah
sendiri’
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/KuntaKinte_PeniagaMelayuperlupengeras/Article)
Friday, April 30, 2010
Kunta Kinte original: Ekonomi Bumiputera: Walhasil balik asal
Kunta Kinte original: Ekonomi Bumiputera: Walhasil balik asal
2010/04/30
1.0 SEKARANG ini, mana pun Kunta Kinte pergi, Kunta Kinte dengar orang cakap pasal ekonomi. Itu pun yang Kunta Kinte banyak dengar bila pergi tengok orang berkempen pilihan raya kecil Parlimen Hulu Selangor baru-baru ini. Daripada yang sebesar-besar orang macam Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak, sampailah kepada Cina tua yang jual petai, semua cakap pasal ekonomi.
2.0 Patutlah macam tu. Ekonomi sangat penting. Dari lahir sampai mati, manusia terikat dengan ekonomi. Tak kira dia berniaga besar atau cari rotan dalam hutan. Apa pasal macam itu? Sebab sebagai manusia kita berkehendakkan makanan, pakaian dan perlindungan.
3.0 Orang Greek dulu kala panggil kegiatan ini ‘oikonomia’ yang maksudkan pengurusan rumah tangga.
4.0 Itulah ekonomi - pengurusan rumah tangga. Daripada pengurusan rumah tangga jadilah pengurusan kampung, mukim, daerah, negeri, negara dan dunia.
5.0 Di Malaysia kita ni, bila cakap pasal ekonomi, mahu tak mahu, kita kena cakap pasal agama, bangsa, kaum dan wilayah. Itulah keistimewaan yang Allah bagi kepada kita. Kita ada banyak agama, bangsa, suku kaum dan wilayah.
6.0 Jadi taraf ekonomi kita juga berbeza. Kita tak boleh hapuskan perbezaan ini dengan hanya buang identiti agama atau kaum. Bukan sebab apa, tapi kerana taraf ekonomi orang kita banyak berkait dengan agama, bangsa, suku kaum dan tempat dia tinggal.
7.0 Baru-baru ini Kunta Kinte bercakap dengan beberapa orang Melayu yang pandai berniaga dan yang tinggi pelajaran. Daripada mereka Kunta Kinte dengar Dewan Perniagaan Melayu Malaysia (DPMM) nak buat Konvensyen Usahawan Melayu bulan depan.
Baguslah, dah lama pun kita tak buat konvensyen atau kongres ekonomi. Kalau tak silap Kunta Kinte, Kongres Ekonomi Bumiputera yang terakhir pada awal 1990-an. Jadi eloklah satu konvensyen atau kongres baru dibuat.
8.0 Walaupun DPMM nak cakap pasal usahawan Melayu, Kunta Kinte rasa akhirnya kita akan balik cakap pasal ekonomi dan kedudukan orang Melayu dan kaum Bumiputera sebab kita adalah kaum majoriti di negara ini.
9.0 Tak payahlah Kunta Kinte ulang mengenai kedaifan ekonomi orang Melayu dan Bumiputera berbanding kaum Cina dan India. Walaupun ada juga orang Cina dan India yang miskin, tapi yang paling ramai hidup susah adalah orang Melayu dan kaum Bumiputera lain.
10.0 Baru-baru ini seorang penyelidik Melayu yang sedang belajar di Eropah datang jumpa Kunta Kinte. Dia nak sahkan beberapa hal mengenai Dasar Ekonomi Baru (DEB) lawan Model Ekonomi Baru (MEB).
11.0 Dia bagi tahu Kunta Kinte maklumat yang dia dapat dari sumber rasmi dalam negara dan sumber antarabangsa mengenai perbezaan ekonomi antara Bumiputera dengan bukan Bumiputera, khasnya dengan orang Cina sangat luas.
12.0 Tapi Kunta Kinte bagi tahu dia, Kunta Kinte tidaklah terkejut sangat, pasal sejak DEB dilancar pada 1971, Kunta Kinte dah mula kaji perangkaan bersabit perbezaan antara kaum ini. Kunta Kinte tak terkejut sebaliknya sedih dan bimbang bila diberitahu, misalnya jurang tabungan (simpanan) antara Bumiputera dengan bukan Bumiputera tambah luas.
13.0 Kita tentulah sedih dan bimbang pasal kerajaan selalu kata nisbah penabungan di negara kita antara tertinggi di dunia. Itu Kunta Kinte tak nafi. Menang betul ramai rakyat Malaysia menabung. Busuk-busuk pun bagi orang Islam dia menabung dengan Tabung Haji pasal nak tunai haji.
14.0 Tapi bila dia kata, bagi setiap RM1 yang Bumiputera simpan, bukan Bumiputera simpan dekat RM5, Kunta Kinte terkejut.
15.0 Kunta Kinte lagi terkejut bila dia bagi tahu, purata tabungan Bumiputera hanya RM536 dan lebih 90 peratus Bumiputera tak ada sebarang simpanan. Orang DPMM pernah bagi tahu Kunta Kinte, pendapatan lebih 80 peratus peniaga Melayu hanya sebanyak RM2,000 atau RM2,500 sebulan.
16.0 Kemudian penyelidik itu bagi tahu Kunta Kinte, kekayaan atau harta purata 20 peratus Bumiputera termiskin hanya RM2,300 manakala harta kekayaan 20 peratus Cina termiskin RM44,000.
17.0 Walaupun ramai Bumiputera yang lulusan universiti kerja dengan kerajaan, harta kekayaan mereka pada satu-satu masa hanya sama dengan harta kekayaan seorang pekerja Cina yang hanya lulus Sijil Pelajaran Malaysia (SPM).
18.0 Ini masuk akal. Bumiputera makan gaji dengan kerajaan, tapi majoriti lulusan SPM. Cina masuk berniaga atau jadi mekanik di bengkel milik Cina. Jadi tak hairanlah kalau harta kekayaan seorang Cina yang mempunyai kelulusan yang sama dengan seorang Bumiputera adalah jauh lebih tinggi. Kata penyelidik ini, perbezaan itu boleh sampai 40 peratus atau lebih.
19.0 Kalau betul angka-angka ini, Kunta Kinte kata memang teruk dan pihak berkuasa serta badan bukan kerajaan (NGO) Bumiputera kena kaji betul-betul dan ambil tindakan. Jangan tahu tapi tak buat apa-apa.
18.0 Tapi bila pengkaji itu bagi tahu Kunta Kinte, pengurus syarikat berkaitan kerajaan (GLC) yang dia jumpa lebih utamakan bottom-line (untung-rugi) daripada bantu capai matlamat DEB, Kunta Kinte sikit pun tak hairan.
19.0 Inilah bahana bila keuntungan jadi tujuan utama GLC. Kesudahannya yang dapat pinjaman, kontrak dan jadi eksekutif atasan adalah orang atau pihak yang dapat bagi keuntungan paling besar kepada mereka.
20.0 Walhasil balik asal, itulah cerita ekonomi Bumiputera, peniaga Bumiputera dan GLC yang diuruskan oleh Bumiputera. Itulah pasalnya banyak usaha tingkatkan ekonomi Bumiputera tak berhasil. Jadi Kunta Kinte harap MEB akan cuba atasi jurang dan kekangan ini.
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/KuntaKinteoriginal_EkonomiBumiputera_Walhasilbalikasal/Article)
2010/04/30
1.0 SEKARANG ini, mana pun Kunta Kinte pergi, Kunta Kinte dengar orang cakap pasal ekonomi. Itu pun yang Kunta Kinte banyak dengar bila pergi tengok orang berkempen pilihan raya kecil Parlimen Hulu Selangor baru-baru ini. Daripada yang sebesar-besar orang macam Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak, sampailah kepada Cina tua yang jual petai, semua cakap pasal ekonomi.
2.0 Patutlah macam tu. Ekonomi sangat penting. Dari lahir sampai mati, manusia terikat dengan ekonomi. Tak kira dia berniaga besar atau cari rotan dalam hutan. Apa pasal macam itu? Sebab sebagai manusia kita berkehendakkan makanan, pakaian dan perlindungan.
3.0 Orang Greek dulu kala panggil kegiatan ini ‘oikonomia’ yang maksudkan pengurusan rumah tangga.
4.0 Itulah ekonomi - pengurusan rumah tangga. Daripada pengurusan rumah tangga jadilah pengurusan kampung, mukim, daerah, negeri, negara dan dunia.
5.0 Di Malaysia kita ni, bila cakap pasal ekonomi, mahu tak mahu, kita kena cakap pasal agama, bangsa, kaum dan wilayah. Itulah keistimewaan yang Allah bagi kepada kita. Kita ada banyak agama, bangsa, suku kaum dan wilayah.
6.0 Jadi taraf ekonomi kita juga berbeza. Kita tak boleh hapuskan perbezaan ini dengan hanya buang identiti agama atau kaum. Bukan sebab apa, tapi kerana taraf ekonomi orang kita banyak berkait dengan agama, bangsa, suku kaum dan tempat dia tinggal.
7.0 Baru-baru ini Kunta Kinte bercakap dengan beberapa orang Melayu yang pandai berniaga dan yang tinggi pelajaran. Daripada mereka Kunta Kinte dengar Dewan Perniagaan Melayu Malaysia (DPMM) nak buat Konvensyen Usahawan Melayu bulan depan.
Baguslah, dah lama pun kita tak buat konvensyen atau kongres ekonomi. Kalau tak silap Kunta Kinte, Kongres Ekonomi Bumiputera yang terakhir pada awal 1990-an. Jadi eloklah satu konvensyen atau kongres baru dibuat.
8.0 Walaupun DPMM nak cakap pasal usahawan Melayu, Kunta Kinte rasa akhirnya kita akan balik cakap pasal ekonomi dan kedudukan orang Melayu dan kaum Bumiputera sebab kita adalah kaum majoriti di negara ini.
9.0 Tak payahlah Kunta Kinte ulang mengenai kedaifan ekonomi orang Melayu dan Bumiputera berbanding kaum Cina dan India. Walaupun ada juga orang Cina dan India yang miskin, tapi yang paling ramai hidup susah adalah orang Melayu dan kaum Bumiputera lain.
10.0 Baru-baru ini seorang penyelidik Melayu yang sedang belajar di Eropah datang jumpa Kunta Kinte. Dia nak sahkan beberapa hal mengenai Dasar Ekonomi Baru (DEB) lawan Model Ekonomi Baru (MEB).
11.0 Dia bagi tahu Kunta Kinte maklumat yang dia dapat dari sumber rasmi dalam negara dan sumber antarabangsa mengenai perbezaan ekonomi antara Bumiputera dengan bukan Bumiputera, khasnya dengan orang Cina sangat luas.
12.0 Tapi Kunta Kinte bagi tahu dia, Kunta Kinte tidaklah terkejut sangat, pasal sejak DEB dilancar pada 1971, Kunta Kinte dah mula kaji perangkaan bersabit perbezaan antara kaum ini. Kunta Kinte tak terkejut sebaliknya sedih dan bimbang bila diberitahu, misalnya jurang tabungan (simpanan) antara Bumiputera dengan bukan Bumiputera tambah luas.
13.0 Kita tentulah sedih dan bimbang pasal kerajaan selalu kata nisbah penabungan di negara kita antara tertinggi di dunia. Itu Kunta Kinte tak nafi. Menang betul ramai rakyat Malaysia menabung. Busuk-busuk pun bagi orang Islam dia menabung dengan Tabung Haji pasal nak tunai haji.
14.0 Tapi bila dia kata, bagi setiap RM1 yang Bumiputera simpan, bukan Bumiputera simpan dekat RM5, Kunta Kinte terkejut.
15.0 Kunta Kinte lagi terkejut bila dia bagi tahu, purata tabungan Bumiputera hanya RM536 dan lebih 90 peratus Bumiputera tak ada sebarang simpanan. Orang DPMM pernah bagi tahu Kunta Kinte, pendapatan lebih 80 peratus peniaga Melayu hanya sebanyak RM2,000 atau RM2,500 sebulan.
16.0 Kemudian penyelidik itu bagi tahu Kunta Kinte, kekayaan atau harta purata 20 peratus Bumiputera termiskin hanya RM2,300 manakala harta kekayaan 20 peratus Cina termiskin RM44,000.
17.0 Walaupun ramai Bumiputera yang lulusan universiti kerja dengan kerajaan, harta kekayaan mereka pada satu-satu masa hanya sama dengan harta kekayaan seorang pekerja Cina yang hanya lulus Sijil Pelajaran Malaysia (SPM).
18.0 Ini masuk akal. Bumiputera makan gaji dengan kerajaan, tapi majoriti lulusan SPM. Cina masuk berniaga atau jadi mekanik di bengkel milik Cina. Jadi tak hairanlah kalau harta kekayaan seorang Cina yang mempunyai kelulusan yang sama dengan seorang Bumiputera adalah jauh lebih tinggi. Kata penyelidik ini, perbezaan itu boleh sampai 40 peratus atau lebih.
19.0 Kalau betul angka-angka ini, Kunta Kinte kata memang teruk dan pihak berkuasa serta badan bukan kerajaan (NGO) Bumiputera kena kaji betul-betul dan ambil tindakan. Jangan tahu tapi tak buat apa-apa.
18.0 Tapi bila pengkaji itu bagi tahu Kunta Kinte, pengurus syarikat berkaitan kerajaan (GLC) yang dia jumpa lebih utamakan bottom-line (untung-rugi) daripada bantu capai matlamat DEB, Kunta Kinte sikit pun tak hairan.
19.0 Inilah bahana bila keuntungan jadi tujuan utama GLC. Kesudahannya yang dapat pinjaman, kontrak dan jadi eksekutif atasan adalah orang atau pihak yang dapat bagi keuntungan paling besar kepada mereka.
20.0 Walhasil balik asal, itulah cerita ekonomi Bumiputera, peniaga Bumiputera dan GLC yang diuruskan oleh Bumiputera. Itulah pasalnya banyak usaha tingkatkan ekonomi Bumiputera tak berhasil. Jadi Kunta Kinte harap MEB akan cuba atasi jurang dan kekangan ini.
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/KuntaKinteoriginal_EkonomiBumiputera_Walhasilbalikasal/Article)
Saturday, April 24, 2010
Kunta-Kinte Original: Melayu tak boleh tolak ansur hal-ehwal Islam
Kunta-Kinte Original: Melayu tak boleh tolak ansur hal-ehwal Islam
2010/04/16
MINGGU ini, Kunta Kinte nak cakap sikit lagi mengenai orang Melayu yang selalu sangat tolak ansur atau disuruh tolak ansur sampai rugikan bangsa sendiri. Kunta Kinte bukan kata orang Melayu kena jadi perkauman tapi fikirlah dulu bila hendak bertolak ansur.
Apa lagilah kalau tolak ansur itu babitkan hal agama. Ini orang Melayu kena ingat kerana bila kita cakap hal Melayu, sikit atau banyak kita cakap hal agama Islam juga sebab orang Melayu sewajibnya Islam.
Sedihnya sekarang, dah tak jadi macam itu. Ramai orang Melayu malas berfikir, tak tahu berfikir dan lepas itu takut atau malas bersuara. Dengan bangsa sendiri pun tak mahu bersuara apatah lagilah dengan kaum lain. Ada orang Melayu yang malu mengaku Melayu sebab mereka sudah berjaya. Mereka malu dikaitkan dengan bangsa Melayu sebab ramai lagi saudara sebangsa mereka yang miskin dan daif.
Ada pula yang hanya nak jadi Muslim dan tolak identiti bangsa kononnya sayang kepada bangsa, utamakan bangsa dan perjuangan hak bangsa adalah bercanggah dengan Islam. Ada juga yang mengaku Muslim dan Melayu tapi dalam rumah ada tempat hidang arak dan bilik khas simpan arak.
Jadi tak hairanlah kalau satu lepas satu orang Melayu diuji dan kalah sebab mereka terlalu mudah bertolak ansur atau dipaksa oleh kepemimpinan Melayu sendiri supaya bertolak ansur kononnya untuk kesaksamaan dan perpaduan.
Tapi bila kena mengena dengan Islam, Kunta Kinte rasa orang Melayu tak boleh buat tak peduli atau tak tahu, apatah lagi bertolak ansur. Kalau umat Islam Malaysia tak belajar lagi daripada isu kalimah Allah yang dituntut oleh Kristian Katholik, Kunta Kinte tak tahu bila lagi mereka akan belajar.
Jadi Kunta Kinte setuju dan sokong pendirian semua mufti yang dua hari lalu sepakat cadangkan kepada kerajaan jangan guna perkataan agama dalam nama Jawatankuasa Perhubungan Antara Agama. Sebaliknya ditukar dengan perkataan kaum bagi elak kekeliruan.
Menteri di Jabatan Perdana Menteri yang jaga hal-ehwal agama Islam, Datuk Seri Jamil Khir Baharom, kata penubuhan jawatankuasa itu dibantah mufti dan beberapa pertubuhan Islam. Jamil Khir kata, cadangan tukar nama jawatankuasa itu dibuat kerana pada pendapat mufti-mufti, hal-hal berkaitan agama Islam adalah tanggungjawab Majlis Raja-Raja dan dah jelas ditulis dalam Perlembagaan.
Kunta Kinte harap Jamil Khir cakap terang-terang dengan Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak dan bawa perkara ini terus kepada Kabinet. Tak payah nak babitkan Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Tan Sri Dr Koh Tsu Koon.
Minta maaflah kalau Kunta Kinte kata, Kunta Kinte tak faham macam mana Dr Koh boleh dibagi tanggungjawab ke atas jawatankuasa itu. Bukan saja sebab dia bukan Islam atau bukan Melayu, tapi dia ni bukan menteri kanan dan dia pun kalah pilihan raya.
Kalau Jamil Khir betul-betul jaga hal-ehwal agama Islam dan pakar dalam hal agama, dia wajib bagi nasihat dan pandangan yang betul kepada Perdana Menteri. Jangan jadi menteri agama ‘ya tuan’.
Islam adalah agama Persekutuan Malaysia dan majoriti penduduk Malaysia adalah Islam. Jadi eloklah apa-apa pun urusan, rundingan atau konsultasi antara agama dipimpin seorang Islam. Bukan Islam pada nama, tapi Islam pada ilmu dan amalan.
Kita kena ingat. Hal-hal bersangkut dengan agama ini bukan saja sensitif tapi rumit dan kompleks. Lagi-lagilah di Malaysia di mana banyak agama dan kepercayaan diamalkan.
Tak kiralah apa bidang kuasa jawatankuasa itu, tapi yang wakili Islam itu wajiblah pakar dalam hal-ehwal agama dan ada kewibawaan.
Jangan fikir jawatankuasa perundingan antara agama yang dianggotai oleh orang tak ternama atau orang tak berkuasa tak penting. Pandangan mereka masih boleh pengaruhi Kabinet kerana dalam Kabinet bukan semua Islam dan yang Islam pun, bukan semua pakar mengenai Islam.
Silap-silap langkah, boleh keruhkan lagi keadaan misalnya bila ahli-ahli jawatankuasa itu bercakap di luar atau terlepas cakap. Kunta Kinte yakin, semua wakil akan tertahan agama atau kepercayaan masing-masing.
Satu lagi, Kunta Kinte harap pemimpin dan pembesar Islam kenalah berhati-hati. Bukan apa, tapi takut umat Islam terperangkap dalam persaingan yang semakin hebat antara agama-agama bukan Islam dan antara mazhab yang berbeza dalam satu-satu agama.
Orang Islam kena ingat, sebuah masjid atau surau sudah cukup untuk semua orang Islam dalam satu lokasi, tapi keadaan tak sama dengan orang Kristian misalnya. Mereka ada banyak mazhab dan pecahan. Setiap mazhab dan pecahan perlukan gereja sendiri. Sebab itulah di tempat macam Petaling Jaya, ada lebih banyak gereja daripada masjid.
Orang Hindu pula mereka ada banyak ‘Tuhan’. Mereka sembah 330,000 dewa dan dewi. Sebab itulah kalau tidak dikawal mereka bina kuil di merata tempat. Orang keturunan Cina pula ada banyak kepercayaan dan setiap ‘deity’ atau datuk ada tokong sendiri.
Jadi, semua ini kita kena faham. Jangan buat keputusan atau tolak ansur dengan sesuka hati atau sambil lewa kerana kita malas berfikir atau tak mahu peningkan kepala.
Orang Melayu dan umat Islam Malaysia kena balik berfikir semula, kalau tidak maruah dan akidah mereka terancam dan kesucian Islam tercemar.
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/Kunta-KinteOriginal_Melayutakbolehtolakansurhal-ehwalIslam/Article/index_html)
2010/04/16
MINGGU ini, Kunta Kinte nak cakap sikit lagi mengenai orang Melayu yang selalu sangat tolak ansur atau disuruh tolak ansur sampai rugikan bangsa sendiri. Kunta Kinte bukan kata orang Melayu kena jadi perkauman tapi fikirlah dulu bila hendak bertolak ansur.
Apa lagilah kalau tolak ansur itu babitkan hal agama. Ini orang Melayu kena ingat kerana bila kita cakap hal Melayu, sikit atau banyak kita cakap hal agama Islam juga sebab orang Melayu sewajibnya Islam.
Sedihnya sekarang, dah tak jadi macam itu. Ramai orang Melayu malas berfikir, tak tahu berfikir dan lepas itu takut atau malas bersuara. Dengan bangsa sendiri pun tak mahu bersuara apatah lagilah dengan kaum lain. Ada orang Melayu yang malu mengaku Melayu sebab mereka sudah berjaya. Mereka malu dikaitkan dengan bangsa Melayu sebab ramai lagi saudara sebangsa mereka yang miskin dan daif.
Ada pula yang hanya nak jadi Muslim dan tolak identiti bangsa kononnya sayang kepada bangsa, utamakan bangsa dan perjuangan hak bangsa adalah bercanggah dengan Islam. Ada juga yang mengaku Muslim dan Melayu tapi dalam rumah ada tempat hidang arak dan bilik khas simpan arak.
Jadi tak hairanlah kalau satu lepas satu orang Melayu diuji dan kalah sebab mereka terlalu mudah bertolak ansur atau dipaksa oleh kepemimpinan Melayu sendiri supaya bertolak ansur kononnya untuk kesaksamaan dan perpaduan.
Tapi bila kena mengena dengan Islam, Kunta Kinte rasa orang Melayu tak boleh buat tak peduli atau tak tahu, apatah lagi bertolak ansur. Kalau umat Islam Malaysia tak belajar lagi daripada isu kalimah Allah yang dituntut oleh Kristian Katholik, Kunta Kinte tak tahu bila lagi mereka akan belajar.
Jadi Kunta Kinte setuju dan sokong pendirian semua mufti yang dua hari lalu sepakat cadangkan kepada kerajaan jangan guna perkataan agama dalam nama Jawatankuasa Perhubungan Antara Agama. Sebaliknya ditukar dengan perkataan kaum bagi elak kekeliruan.
Menteri di Jabatan Perdana Menteri yang jaga hal-ehwal agama Islam, Datuk Seri Jamil Khir Baharom, kata penubuhan jawatankuasa itu dibantah mufti dan beberapa pertubuhan Islam. Jamil Khir kata, cadangan tukar nama jawatankuasa itu dibuat kerana pada pendapat mufti-mufti, hal-hal berkaitan agama Islam adalah tanggungjawab Majlis Raja-Raja dan dah jelas ditulis dalam Perlembagaan.
Kunta Kinte harap Jamil Khir cakap terang-terang dengan Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak dan bawa perkara ini terus kepada Kabinet. Tak payah nak babitkan Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Tan Sri Dr Koh Tsu Koon.
Minta maaflah kalau Kunta Kinte kata, Kunta Kinte tak faham macam mana Dr Koh boleh dibagi tanggungjawab ke atas jawatankuasa itu. Bukan saja sebab dia bukan Islam atau bukan Melayu, tapi dia ni bukan menteri kanan dan dia pun kalah pilihan raya.
Kalau Jamil Khir betul-betul jaga hal-ehwal agama Islam dan pakar dalam hal agama, dia wajib bagi nasihat dan pandangan yang betul kepada Perdana Menteri. Jangan jadi menteri agama ‘ya tuan’.
Islam adalah agama Persekutuan Malaysia dan majoriti penduduk Malaysia adalah Islam. Jadi eloklah apa-apa pun urusan, rundingan atau konsultasi antara agama dipimpin seorang Islam. Bukan Islam pada nama, tapi Islam pada ilmu dan amalan.
Kita kena ingat. Hal-hal bersangkut dengan agama ini bukan saja sensitif tapi rumit dan kompleks. Lagi-lagilah di Malaysia di mana banyak agama dan kepercayaan diamalkan.
Tak kiralah apa bidang kuasa jawatankuasa itu, tapi yang wakili Islam itu wajiblah pakar dalam hal-ehwal agama dan ada kewibawaan.
Jangan fikir jawatankuasa perundingan antara agama yang dianggotai oleh orang tak ternama atau orang tak berkuasa tak penting. Pandangan mereka masih boleh pengaruhi Kabinet kerana dalam Kabinet bukan semua Islam dan yang Islam pun, bukan semua pakar mengenai Islam.
Silap-silap langkah, boleh keruhkan lagi keadaan misalnya bila ahli-ahli jawatankuasa itu bercakap di luar atau terlepas cakap. Kunta Kinte yakin, semua wakil akan tertahan agama atau kepercayaan masing-masing.
Satu lagi, Kunta Kinte harap pemimpin dan pembesar Islam kenalah berhati-hati. Bukan apa, tapi takut umat Islam terperangkap dalam persaingan yang semakin hebat antara agama-agama bukan Islam dan antara mazhab yang berbeza dalam satu-satu agama.
Orang Islam kena ingat, sebuah masjid atau surau sudah cukup untuk semua orang Islam dalam satu lokasi, tapi keadaan tak sama dengan orang Kristian misalnya. Mereka ada banyak mazhab dan pecahan. Setiap mazhab dan pecahan perlukan gereja sendiri. Sebab itulah di tempat macam Petaling Jaya, ada lebih banyak gereja daripada masjid.
Orang Hindu pula mereka ada banyak ‘Tuhan’. Mereka sembah 330,000 dewa dan dewi. Sebab itulah kalau tidak dikawal mereka bina kuil di merata tempat. Orang keturunan Cina pula ada banyak kepercayaan dan setiap ‘deity’ atau datuk ada tokong sendiri.
Jadi, semua ini kita kena faham. Jangan buat keputusan atau tolak ansur dengan sesuka hati atau sambil lewa kerana kita malas berfikir atau tak mahu peningkan kepala.
Orang Melayu dan umat Islam Malaysia kena balik berfikir semula, kalau tidak maruah dan akidah mereka terancam dan kesucian Islam tercemar.
(sumber;http://www.bharian.com.my/bharian/articles/Kunta-KinteOriginal_Melayutakbolehtolakansurhal-ehwalIslam/Article/index_html)
Friday, February 19, 2010
Kunta-kinte: Awasi usahawan 'dahaga darah'
Jumaat, 2010 Februari 12
Awasi usahawan 'dahaga darah'
Kunta-kinte: Awasi usahawan 'dahaga darah'
http://www.bharian.com.my
1.0 MINGGU ini Kunta Kinte nak cakap sikit pasal sikap orang Melayu terhadap perniagaan dan persaingan maut yang dituntut oleh usahawan bukan Bumiputera. Dulu, masa bilangan usahawan Melayu ramai, banyaklah orang iri hati dan tuduh mereka macam-macam - kroni, rasuah, tamak, tangkai jering dan Haji Bakhil.
2.0 Tapi orang yang buat tuduhan tu tak pula ambil hal bila usahawan Melayu bagi derma, bagi sedekah, buat masjid dan surau, buka kelas tahfiz dan hantar orang susah pergi haji.
3.0 Sekarang bila usahawan Melayu yang berjaya dah tak ramai sebab banyak perniagaan mereka dah diambil alih oleh GLC, banyaklah pula bersungut susah dapat derma, kelas tahfiz kena tutup dan surau tak siap.
4.0 GLC bukan macam usahawan Melayu. Pengurus GLC tak boleh bagi derma sesuka hati sebab kompeni yang mereka urus tu bukan hak mereka. Sekarang ni pasal usahawan Melayu dah kurang tapi usahawan Cina dan India tambah ramai, maka suara merekalah yang selalu kita dengar. Bila kita dengar, kerajaan pun dengar jugalah.
5.0 Pada 8 Februari lalu, Kunta Kinte dengar pewaris syarikat raksasa YTL Corporation, Tan Sri Francis Yeoh kata wajib diwujudkan suasana persaingan yang 'brutal' dalam dunia perniagaan Malaysia.
6.0 Dia kata macam tu masa berucap di Persidangan Ekonomi 1Malaysia yang dibuka oleh Perdana Menteri, Datuk Seri Najib Razak. Dalam bahasa Inggeris, antara makna 'brutal' adalah kejam, dahagakan darah, tak berhati perut, tak berperikemanusiaan, tak timbang rasa dan tak bertamadun.
7.0 Dalam erti kata yang mudah, Yeoh mahu wujud suasana persaingan di mana yang kuat boleh sesuka hati buat kejam ke atas yang lemah. Yeoh kata kerajaan wajib bantu orang miskin tapi dia mahu kerajaan tarik balik subsidi. Dia kata kerajaan tak patut jadi 'big brother' (Abang Sulung) tempat bergantung.
8.0 Kunta Kinte pening. Kalau kita tak boleh bergantung kepada kerajaan yang kita undi, buat apa susah-susah pilih kerajaan dan buat apa bayar cukai? Usahawan yang berfikir macam Yeoh ni ramai. Kalau boleh, mereka mahu segala peraturan, arahan dan sekatan dihapuskan. Dalam bahasa ekonomi, suasana ini dipanggil laissez-faire.
9.0 Anehnya, usahawan bukan Melayu macam Yeoh tidak pula cakap pasal bantuan yang mereka terima daripada kerajaan. Boleh kata semua usahawan Cina dan India yang berjaya macam Yeoh terima bantuan kerajaan. Tapi ramai orang Melayu tak tahu sebab malas baca dan tak suka selidik.
10. 'Raja Gula' Robert Kuok jadi kaya raya kerana francais gula. Monopoli ni mula zaman bapa dia, Kouk Keng Kang, lagi. Pada zaman Inggeris, beras dan gandum pun mereka monopoli juga.
11. Ananda Krishnan kaya kerana lesen judi dan lumba kuda, telekomunikasi, penswastaan padang lumba kuda Jalan Ampang yang jadi KLCC dan caruman modal kerajaan.
12. Keluarga mendiang Tan Sri Lim Goh Tong kerana lesen kasino dan tanah di Genting Highlands. Tan Sri Tiong Hiew King, tauke surat khabar Sin Chew, kerana konsesi balak di Lembah Baram, Sarawak.
13. Tan Sri Vincent Tan kerana penswastaan Sports Toto, tanah di Bukit Kiara dan Bukit Tinggi. Datuk Tan Chin Nam pemaju Mid Valley kerana kontrak rumah murah zaman Almarhum Tunku Abdul Rahman dan pajakan tanah Bandaraya Kuala Lumpur.
14. Malah keluarga Yeoh sendiri jadi kaya raya kerana kontrak bina sekolah dan hospital, konsesi loji penjana elektrik, perkongsian dengan Syarikat Perumahan Negara dan tanah Keretapi Tanah Melayu di Sentul.
15. Kalau kerajaan ikut cakap Yeoh, tinggallah sekerat dua usahawan dan peniaga Melayu macam Tan Sri Syed Mokhtar, Tan Sri Azman Hashim dan Datuk Mokhzani Mahathir. Itu tak tentu lagi. Yang lain kena gulung tikar atau jadilah rumput di tengah jalan, hidup segan mati tak mahu.
Dicatat oleh carleadbest di 09:40 0 ulasan
Label: Rencana Niaga/ Motivasi
(sumber;http://usahawansaufiventures.blogspot.com/search?updated-min=2010-01-01T00%3A00%3A00%2B08%3A00&updated-max=2011-01-01T00%3A00%3A00%2B08%3A00&max-results=1)
Subscribe to:
Posts (Atom)